Brak motywacji i chęci do pracy trwający dłuższy czas może świadczyć o syndromie chronicznego zmęczenia. Chorobę ta opisano po raz pierwszy w latach osiemdziesiątych w Stanach Zjednoczonych. Na ogół osoby dotknięte ta chorobą wcześniej funkcjonowały na bardzo wysokich obrotach. Były one bardzo obciążone fizycznie, psychicznie, dawały z siebie wszystkie. Zapomniały też o odpoczynku lub po prosty niewłaściwie odpoczywały. Przyczyną pobudzenia jest wysoki poziom hormonów stresu. Gdy ma miejsce sytuacja denerwująca i stresująca to wzrasta ciśnienie krwi, zwiększa się napięcie mięśni. Jeśli natomiast taki stan trwa długo lub często się powtarza to nasz organizm przechodzi w fazę zwaną zespołem adaptacyjnym. Powstają wtedy zmiany w naczyniach krwionośnych, następuje ogólne pobudzenie mięśni i nerwów. To wszystko doprowadza do trzeciej fazy zwanej fazą wyczerpania. Spadają wtedy poziomy hormonów odpowiedzialnych za aktywność i metabolizm, ciśnienie spada. Jest to sygnał, że nasz organizm domaga się zmiany trybu życia. Zmęczenie nie jest czymś nienormalnym, doświadcza go każdy z nas. Jednak, jeśli występuje ono bardzo często to trzeba skontaktować się z lekarzem. Nieustanne przemęczenie wymaga diagnozy i leczenia. Nie jest to takie proste, ponieważ przyczyn może być wiele. Pierwszym krokiem powinno być uderzenie się do internisty i dokładne przebadanie swego organizmu. Gdy wykluczy się wszelkie inne przyczyny to dopiero stawia się diagnozę CFS. Diagnoza taka pada metodą wykluczenia, gdy zmęczenie trwa dłużej jak 6 miesięcy, nie AM związku z przymusowym leżeniem w łóżku. Aktywność ruchowa dzienna zostaje zmniejszona o ponad połowę. Często stanowi temu towarzysza bóle głowy, dreszcze, bóle mięśni oraz gardła. Czasem powiększają się węzły chłonne. W przypadku kobiet czasem pojawiają się dolegliwości w postaci bolesnych miesiączek. Cześć chorych skarży się także na problemy jelitowe. Często powstaje brak apetytu, zaburzenia pamięci, koncentracji, bak chęci do pracy, bezsenność. Chorobę tą leczą psychiatrzy i psychoterapeuci. Po pierwsze by wyjść z tego syndromu trzeba uregulować swoje życie. Bardzo dobrze zrobi kilkutygodniowy pobyt w sanatorium. Terapie i spotkania ze specjalistami są obowiązkowe i przynoszą efekty. Pomocne będą ćwiczenia relaksujące, tai-chi, joga, basen, spacery, rower. Aktywność fizyczna powinna być uprawiana trzy razy w tygodniu. W leczeniu stosuje się też antydepresanty i leki przeciwbólowe.

Zaparcia, które się powtarzają to spory problem i nie wolno go lekceważyć. Za normalne uznaje się wypróżnienia między dwa razy na dzień i jednocześnie 5 do 7 w tygodniu. Jeśli przez kilka dni następuje wstrzymanie to może to być powód do niepokoju. O zaparciu mówimy wtedy, gdy dochodzi do wypróżniania rzadziej niż 3 razy na tydzień. Dochodzi do niego, ponieważ skurcze mięśni w okrężnicy spowalniają przesuwanie się stolca, gdy zbliża się on do okrężnicy. W takiej sytuacji zwykle zaparciom towarzyszy ból brzucha i wzdęcia. Określenie pasażu jelitowego odnosi się do czasu, jaki jest potrzebny by treść pokarmowa przemieściła się przez cały przewód pokarmowy. Jeśli jesteś Zdory to trwa to zwykle około 72h, jednak trzeba tu zaznaczyć, że jest to cech bardzo indywidualna, na którą składa się wiele czynników. Zauważono także, że pasaż u kobiet jest dłuższy niż u mężczyzn. W normie jest wszystko, jeśli wypróżnienie odbywa się częściej niż 72h. Jełki jest to dłużej to wtedy można mówić o zwolnionym pasażu jelitowym, schorzenie takie jest uznawane za patologię. Jeśli chodzi o problem regularnego wypróżniania się to najczęściej ma go, co druga kobieta i co czwarty mężczyzna.


Jednak nie każde zaparcie ma być powodem do niepokoju. Przyczyn takiego stanu trzeba szukać w nieprawidłowym żywieniu, winny może tez być brak ruchu, zbyt mała ilość wody w pożywieniu i zbyt częste stosowanie leków rozluźniających. Problemy z zaparciami dzielimy na dwie grupy. Pierwsza to zaparcia nawykowe, ich przyczyną jest nasza psychika, nieregularny tryb życia, pośpiech, niechęć do korzystania z publicznych toalet. Druga grupa to tak zwane zaparcia czynnościowe, chodzi tu o zaburzenia funkcji jelit. Nie jest to niebezpieczne schorzenie, ale utrudnia życie. Tu przyczyną jest zła dieta lub regularne przyjmowanie leków. Jest jeszcze jedna grupa, są to zaparcia spowodowane chorobami przewodu pokarmowego. Czasem możemy też mieć styczność z tak zwanymi anomaliami w budowie układu pokarmowego. Specjaliści są zdania, że wojnę z zaparciami trzeba zacząć od podstawowych i naturalnych środków. Powinniśmy jeść produkty zatrzymujące wodę w jelitach takie jak suszone śliwki, rodzynki, daktyle, figi. W diecie powinny też znaleźć się nasiona lnu, słonecznik. Pokarm tego typu jest bezpieczny, ale długie jego stosowanie może stwarzać problemy z wchłanianiem witamin, związków mineralnych i aminokwasów. Osoby niecierpliwe najczęściej sięgają po środki przeczyszczające.

Ciężko w statystykach określić ile jest osób z hemoroidami, ponieważ sporo osób ukrywa tę wstydliwą dolegliwość. Hemoroidy to poduszeczki ze śluzówki, które pilnują zawartości zwieraczy. Jeśli coś jest nie tak to zaczynają krwawić. Chorobę tą zalicza się do przewlekłych, i nie ma, na co czekać gdyż sama bardzo rzadko ustępuje. Zastanówmy się, co sprzyja powstawaniu hemoroidów. Skłonność do tej choroby możemy odziedziczyć po rodzicach o ile oni mieli z nimi problemami. Jeśli nie będziemy im zapobiegać to można mieć pewność, że się pojawią prędzej czy późne. Częściej też mają problemy z hemoroidami kobiety, ponieważ ich powstawaniu sprzyja ciąża. Gdy kobieta nie jest obciążona dziedzicznie to najczęściej same ulegają zanikowi. W większości przypadków jednak hemoroidy występują u ludzi, którzy prowadza mało higieniczny tryb życia. Pojawiają się często u osób, które borykają się z zaparciami, często dźwigają ciężary, cierpią na choroby wątroby i krążenia. Ważna tez jest dieta, by ograniczyć ryzyko hemoroidów powinno w niej być dużo błonnika i dużo płynów do picia. Jeśli źle się odżywiamy to nasze jelita są zmuszane do cięższej pracy. Znaczną pomoc możemy tez zyskać poprzez prowadzenie sportowego trybu życia, mam tu na myśli gimnastykę, pływanie, spacery. Dzięki temu układ krążenia będzie mniej obciążony. Jeśli masz problemy z zaparciami to tu też ulgę przyniesie dieta.


Jej podstawą jest zjadanie kilku warzyw i owoców dziennie. Musimy tez jeść jak najmniej pieczywa, ziemniaków i tłuszczów zwierzęcych. Niewskazane są też ostre przyprawy, czekolada, herbata i kawa. W pierwszej, nie ostrej fazie choroby można leczyć się naturalnymi środkami takimi jak kremy, maści i czopki. Możemy sięgnąć po zioła z wyciągiem z kasztanowca czy też kwiatów topoli. Dobre efekty mogą przynieść tak zwane nasiadówki na wywarze z kory dębu. Jeśli natomiast występuje krwawienie to koniecznie trzeba się wybrać do proktologa. Krwawienie może świadczyć o hemoroidach, ale tez o wielu innych groźnych chorobach. Badanie jest szybkie i bezbolesne. Ostrzykiwanie polega na podaniu leku za pomocą cienkiej igły. Dzięki temu guzek opada. Inna metodą jest naświetlanie hemoroidów za pomocą lasera. Można tez podwiązać guzki za pomocą gumowych opasek. Plusem jest to, że do normalnego funkcjonowania wracamy po kilku minutach. Pamiętaj by nie przegapić pierwszych oznak.

Aby w naszym organizmie była równowaga wodna to mszą ze sobą współgrać trzy hormony. Pierwszy to renina, drugi angiotestyna i ostatni – aldosteron. Aby tkanki były wyposażone w wodę to trzeba dbać o hormony. Jednak u kobiet gospodarka wodna jest bardziej skomplikowana niż u mężczyzn. Mężczyźni, bowiem mają zarówno estrogen jak i progesteron, pierwszy z nich zatrzymuje wodę a drugi wydala ją. Niektóre z kobiet, które są nadwrażliwe dziwnie reagują na obecność estrogenu. Szczególnie wtedy, gdy zaczyna brakować drugiego z hormonów. Stan taki nazywa się PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego. Jego główną dolegliwością jest obrzmienie, oraz podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi.

Czytaj więcej...

Jeśli kobieta długi czas cierpi na ból podbrzusza to istnieje spore prawdopodobieństwo że cierpi właśnie na tą chorobę. Podczas tej choroby występuje bolesność przy menstruacji oraz przy współżyciu oraz ból przy defekacji. W wielu przypadkach występuje też niepłodność. Schorzenie to występuje u 10% kobiet które miesiączkują. Choroba ta polega na tym że podczas menstruacji śluzówka macicy złuszcza się i jest usuwana wraz z krwią przez szyjkę macicy. Śluzówkę tą nazywa się endometrium. Ale może dojść do przypadku kiedy jej komórki powędrują w inną stronę. Przedostają się wtedy one przez jajowody do jamy brzusznej i tam się zagnieżdżają. Wybierają sobie najczęściej jajniki, jajowody, pęcherz i jelita jako siedlisko. Gdy nadchodzi cykl miesiączkowy narastają one pod wpływem wytwarzanych w organizmie estrogenów. Gdy już nadejdzie miesiączka to zaczynają one krwawić. Ale przecież w takim przypadku krew ta nie może się wydostać na zewnątrz, dlatego w różnych miejscach powstają jej zbiorniki. Nazywa się je potocznie cystami i zrostami. Dochodzi także wtedy do przewlekłego stanu zapalnego. Istnieje kilka metod walki z chorobą. Najczęściej stosuje się doustną tabletkę antykoncepcyjną. Jest to preparat jednofazowy ze stałą dawką hormonów przez cały miesiąc.


Dzięki temu w pewnym stopniu zostaje zahamowany przyrost komórek śluzówki oraz ich obumieranie. W leczeniu można tez wykorzystać progestageny czyli GnRh i antyprogestageny. Środki te dają podobne wyniki. Jednak inne leki za wyjątkiem pigułki powodują skutki uboczne. Jednak aby dojść do całkowitego wyleczenia potrzeba sporo czasu. Metodę stosuje się przez pół roku i jeśli stan zdrowia się nie poprawia to trzeba zastanowić się nad zmianą metody leczenia. Warto też wspomnieć że chorobę ta całkowicie można wyleczyć tylko chirurgicznie. Operacja jest przeznaczona w głównej mierze dla kobiet które maja zamiar jeszcze w przyszłości rodzić dzieci. Jełki jej nie przeprowadzą to szanse na zajście w ciąże są nikłe. Operacja zmniejsza też możliwość powstania w przyszłości raka endometrium. Przed operacją przeprowadza się laparoskopię i badanie histopatologiczne. Ogniska złej tkanki zostają usunięte za pomocą metody zwanej koagulacją. Przeprowadza się ją przy wykorzystaniu terapii laserowej lub elektrycznej. W ten sposób niszczy się aktywność biologiczną. Spożywanie przez kobiety czerwonego mięsa w nadmiernej ilości znacznie zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na tę chorobę. Natomiast spożywanie Świerzych owoców i warzyw zmniejsza je.

Najprościej mówiąc jest to intruz, który może znaleźć się w naszym ciele, może on zamieszkać w nim podczas jednej z egzotycznych wycieczek. Objawy mogą być różne kaszel, ból w nadbrzuszu, biegunka, zaparcia, w cięższych przypadkach także krwawienia w okolicy odbytu. Ale jeden objaw jest bardzo charakterystyczny, jest to wędrująca wysypka w postaci linijnych zmian, które znajdują się pod skórą i w miarę przemieszczania się larw przemieszczają się i one. Przy mniejszych infekcjach objawów może nie być wcale, ale pasożyty będą się rozwijać w ciele nosiciela. Winny temu wszystkiemu jest pasożyt nazywany węgorkiem jelitowym. Najczęściej do zakażenia dochodzi podczas kontaktu z zakażonym pożywieniem lub wodą. Ale małe larwy mogą przedostać się też przez skórę w rejonie odbytu. Kolejnym ich przystankiem są płuca tam właśnie się rozmnażają i są przyczyną kaszlu. Następnie wracają one do jelit. Najczęściej wydostają się wraz z kałem na zewnątrz by znaleźć innego nosiciela, ale czasem wkręcają się w ściany jelita i powodują infekcję i kolejny cykl rozwojowy. Gdy już wystąpią objawy to są na tyle dolegliwe, że pacjent biegnie do lekarza, a ten rzadko bierze tą chorobę pod uwagę. Dlatego jeśli pacjent był na wycieczce w ciepłych krajach to zawsze powinien o tym powiedzieć lekarzowi. Pomocne mogą okazać się badania krwi. Nawet, jeśli choroba przebiega bezobjawowo i zostanie wykryta przypadkiem to trzeba ją leczyć. Podanie preparatów przeciw pasożytniczych likwiduje glisty, jednak czasem kuracje się powtarza. Jeśli zakażenie jest ciężkie to może okazać się konieczne dłuższe leczenie. Choroba ta może mieć szczególnie ciężki przebieg u osób z obniżoną odpornością. Chodzi tu na przykład o osoby zakażone wirusem HIV. Objawy mogą tez być dużo bardziej przykre, gdy choroba ta będzie miła przebieg równoległy z zapaleniem eozynofilowym zapaleniem płuc i objawami niedożywienia. Jeśli wyjeżdżamy za granice to nie igrajmy z ogniem, chodzi tu szczególnie o kraje ciepłe. Ryzyko zakażenia zostanie zmniejszone i to bardzo, jeśli będziemy przestrzegali podstawowych zasad higieny: mycie owoców i warzyw, unikanie picia nieprzegotowanej wody z niepewnego źródła. Pamiętajmy, że jeśli wystąpią objawy i byliśmy u lekarza to powiedzmy mu o naszej tropikalnej wyciecze, ponieważ choroba ta jest rzadko brana pod uwagę w naszym kraju ze względu na naszą strefę klimatyczną. Czasem objawy węgorczycy są mylone i lekarz twierdzi, że winę za objawy ponosi nadczynność tarczycy. Choroba nieleczona może trwać nawet kilkadziesiąt lat.

Czy trzeba się bać kota, czy to tylko przesąd? Toksoplamoza to jedna z chorób najbardziej rozpowszechnionych wśród zwierząt. Szacuje się że co druga osoba może nią być zarażona. Jest ona wywoływana przez jednokomórkowy Toxoplasma gonidii. Jest to pierwotniak który ma trzy stadia rozwojowe., a jedna z nich bytuje w jelitach kotów. Kot wydala te pierwotniaki z kaem i jeśli znajdą się one w otoczeniu to można ulec zakażeniu. Choroba ta rozwija się dalej gdy trafi do układu pokarmowego człowieka lub innego zwierzaka. Następnie przedostaje się ona do krwi i roznosi się po całym ciele. Zagnieżdża się w mięśniach i tkankach. Organizm dorosłego i zdrowego człowieka jest sam w stanie pokonać chorobę. Ale osoby z obniżona odpornością mogą wymagać pomocy lekarskiej. Choroba przebiega w różny sposób, czasem praktycznie bez objawowo a czasem ostro. Wtedy występuje powiększenie węzłów chłonnych, wątroby oraz śledziony. Pojawiają się także zaburzenia neurologiczne oraz wsypki na różnych częściach ciała. Choroba ta jest szczególnie niebezpieczna u kobiet w ciąży. Choroba ta może bowiem doprowadzić do powstania wielu wad wrodzonych u rozwijającego się płodu. Jednak na szczęście choroba ta rozwija Se u jednego płodu na tysiąc. Nie ma ono możliwości zwalczyć infekcje ponieważ jego układ odpornościowy jest jeszcze za słaby. Jednak opinia jak krąży jest nieprawdziwa, ponieważ samo przebywanie w otoczeniu kotów nie wywołuje choroby. Najczęściej do zakażenia dochodzi poprzez spożycie surowego mięsa i wędlin które zawierają pasożyta. Jednak kobiety w ciąży nie powinny ryzykować aż nadto, chodzi tu na przykład o zajmowanie się kocimi kuwetami itp. Jednak jeśli nie ma innego wyjścia to należy używać do takich czynności gumowych rękawic. Należy też zadbać o higienę podczas przygotowywania i spożywania pokarmów. Kobietom ciężarnym nie wolno jeść tatara i żadnego innego surowego mięsa. Mięso musi być bardzo dogotowane lub dopieczone. Jełki chcemy mieć większe prawdopodobieństwo że mięso jest bez pasożyta to warto je na kilka dni przed spożyciem zamrozić. Pamiętajmy tez o starannym myciu narzędzi kuchennych np. po krojeniu surowego mięsa. Uwaga także na warzywa i owoce które znajdują się na lub blisko ziemi. Pasożyt może się na nie dostać więc starannie je myjmy pod bieżącą wodą. Jak widać w każdej plotce jest trochę prawdy. Dlatego uważajmy i stosujmy się do przedstawionych w artykule wskazówek, ale nie obawiajmy się kotów. Jełki chodzi o rozpoznanie choroby to można przeprowadzić badanie skriningowe.

Choroba ta należy do grupy chorób metabolicznych i polega na odkładaniu się w organizmie kwasu moczowego. Jest to produkt rozkładu puryn. Wyróżniamy ich dwa źródła, część z nich powstaje podczas degradacji komórek organizmu. Inne są dostarczane do organizmu razem z pokarmem, głównie mięsem. U zdrowego człowiek kwas ten jest wydalany przez nerki, ale pod warunkiem, że jego poziom nie przekroczy p[pewnych wartości, jeśli się to stanie to pod wpływem wysokiego stężenia staje się on nierozpuszczalny. W takiej sytuacji gromadzi się w tkankach, nerkach i stawach. Wytrąca się w postaci kryształków uszkadzając stawy i upośledzając ich funkcje. U mężczyzn najczęstszym objawem jest ból palucha a u kobiet palców u rąk. Ale równie często są atakowane inne stawy, ale najczęściej w późniejszym etapie choroby. Wyróżnimy dwa rodzaje tej choroby, wersja pierwotna jest uwarunkowana genetycznie, wtórna jest spowodowana nadmierną degradacją kwasów nukleinowych. Często możne wystąpić przy białaczkach. Objawy są bardzo charakterystyczne, dlatego lekarza nie powinien mieć problemów z postawieni diagnozy. Potwierdza się ją badaniem na podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi. Jeśli doszło już do uszkodzenia stawów to konieczne bywają badania radiologiczne. Dzięki nim można określić stopień uszkodzeń struktury tkanki kostnej. Wskazane jest też laboratoryjne monitorowanie stanu wątroby i nerek. Natychmiast po rozpoznaniu powinno się podjąć leczenie, w ostrych przypadkach podaje się kolchicynę. Hamuje ona powstawanie kwasu moczowego działa przeciwzapalnie. Ma ona silne działanie toksyczne, dlatego też należy ja przyjmować przez kilka dni. Potem należy zastosować inny lek taki jak allopurinol. Ponieważ przy tej chorobie nawet najmniejszy dotyk powoduje ból, to zaatakowane miejsce powinno być chronione. Kładąc się spać zakładaj ubrania ostrożnie i się nie przykrywaj, najczęściej wtedy mają miejsce ataki. Ból można łagodzić za pomocą leków przeciwzapalnych takich jak ibuprofen oraz paracetamol. Niewskazane jest stosowanie kwasu acetylosalicylowego. Na bolący staw można przykładać woreczek z lodem lub inne rzeczy, które mamy w zamrażalniku. Ważna jest też dieta ograniczająca spożycie mięsa, wędzonych ryb, alkoholu i tłustych potraw. Powinno się w diecie znaleźć jak najwięcej nabiału, owoców, ryb i ryżu. Posiłki nie powinny być zbyt obfite, ponieważ atak może być wywołany przez przejedzenie. Złogi po obniżeniu poziomu krwi ulegną rozpadowi. Nową metodą leczenia, coraz bardziej popularną staje się fonowanie, czyli terapia wibro akustyczna.

Dieta Michaela Montignaca

granatJest to jedna z wielu diet skierowanych do osób, które pragną schudnąć i utrzymać prawidłowa masę ciała. Ale przez dietetyków jest ona wskazana dla tych, którzy chcą uzyskać mniejsze ryzyko chorób sercowo – naczyniowych oraz cukrzycy.



Czytaj więcej...

Pokonać rotawirusy

rotawirusyTo one są odpowiedzialne za tak zwaną grypę żołądkową, zarażamy się nimi droga kropelkowa lub pokarmową. Wystarczy podać komuś rękę lub używać tych samych przedmiotów. Jeśli jesteś mama to możesz rozważyć zaszczepienie dziecka.

Więcej…

Pasożyty

lekarze2Te niewidoczne gołym okiem żyjątka mogą być szkodliwe zarówno dla naszego zdrowia jak i urody. Czasem zaczyna się od osłabienia, problemów z cerą złego samopoczucia. Bierzemy to wtedy jako infekcje czy tez zaburzenia hormonalne, tymczasem to zupełnie coś innego.

Więcej…

Tabletki a plastry na menopauzę

Kobiety, gdy zaczynają odczuwać pierwsze dolegliwości związane z menopauzą, rozglądają się za różnymi środkami, które pomogą przejść im ten trudny okres. Oczywiście środki te wchodzą w skład hormonalnej terapii zastępczej. I tu pojawia się problem, ponieważ jest kilka metod a właściwie dróg, którymi można podawać lek d organizmu. Pierwszym sposobem jest droga przez skórna, chodzi tu o żele i plastry, inną drogą jest połykanie, czyli tabletki doustne.

Więcej…